Afgelopen zaterdag een nieuw natpak gehaald bij Lucas Divestore. Ze hadden grote uitverkoop, en op de artikelen die niet in de uitverkoop waren werd alsnog 19% korting gegeven. Daar heb ik een nieuw Bare 7mm Elastek pak gehaald en dat moest natuurlijk gelijk getest worden.
Zo stonden we gisterochtend rond een uur of 10 weer met slechts 4 man aan de waterkant in Joure. Richard kon helaas niet duiken vanwege een verkoudheid. Beeno dook liever niet met z’n 3en, en dus bleven Henk en ik over. Het was de tweede duik sinds ik mijn 2* brevet gehaald had en had er weer helemaal zin in. Lekker duiken zonder verplicht te moeten oefenen 
Het pak voldeed prima, en was heerlijk warm. Daar was ik wel aan toe! Mijn vorige pak -een oudje dat ik gratis gekregen heb waar ik toch 90 duiken mee heb gemaakt- was toch echt wel op.
Duik was exact 50 minuten en zijn zo’n 10 meter diep geweest. Water was 10 graden, maar koud had ik het niet in mijn nieuwe pak Naast wat klein grut niet zo heel veel bijzonders gezien. Bij het 6-meter-platvorm een aardig snoekje, en bij het autowrakje een baars van 20/25 cm.
Op de terugweg naar de auto kreeg ik een licht drukkend gevoel op de borst. Omdat we al onderweg naar boven waren heb ik het verder niet vermeld. Iets wat ik eigenlijk wel zou moeten doen. Op de kant aangekomen voelde ik het niet meer, en heb ik er ook helemaal niet meer aan gedacht.
Thuisgekomen de boel opgeruimd, en een stukje op de motor gaan rijden. Tijdens het rijden kreeg ik echt pijnlijke steken, en helemaal als ik diep inademde voelde ik de pijn erger worden. Gelijk naar de huisartsenpost proberen te rijden, maar die kon ik niet vinden. Dus naar huis gereden en maar gebeld. De assistent vond mijn verhaal niet echt boeiend en zou de huisarts vragen om even terug te bellen. 10 Minuten later belt de huisarts af en die vond dat ik gelijk maar even langs moest komen bij de spoedhulp bij het ziekenhuis.
Na zo’n 3 kwartier in de wachtkamer gezeten te hebben was ik aan de beurt. Wat luisteren en kloppen gaf de huisarts het idee dat het om een klaplong zou kunnen gaan. Mijn postuur vond hij daar ook wel aardig bij passen. Zo kon ik gelijk door naar de röntgen afdeling om daar weer bijna een uur in een wachtkamer te zitten. Fotootjes gemaakt en daar was helemaal niets op te zien.
Waarschijnlijk een spiertje of iets verrekt, en met wat pijnstillers mocht ik weer naar huis. Nou heb ik die niet meegenomen want ik voel het graag als het erger zou worden. Maar het idee dat er niks aan de hand is is zeker een avond op de eerste hulp zitten wachten waard
Gisteren nog een keer een duik gemaakt. Dit keer in Bussloo. Ook deze stek was voor mij volledig nieuw. Voor mijn buddy gelukkig niet. Ik had eigenlijk géén idee waar ik moest zijn maar was ruim op tijd. Daardoor had ik mooi de tijd om het parcours te bestuderen. Helaas was het vrij druk in de plas en was ook het zicht hier om sommige plekken nog geen 50cm. Op de plekken waar het niet zo stoffig was toch al gauw een meter of 3. Op de kant hadden we een plan gemaakt maar zodra we het eerste touw van het parcours tegen kwam waren we dat alweer kwijt. We hebben het touw gevolgd en kwamen bij een wrakje uit. Erg leuk, aangezien er een snoek van toch minimaal 1,20m in zat! Vervolgens een ander touw gevolgd in de hoop een bus te vinden, maar dit touw was doorgeknipt/gesneden en liep nergens op uit. Omdat we onze oriëntatie kwijt waren opgestegen om te overleggen. Snel weer naar beneden en teruggezwommen naar het wrakje. Goede keus, want deze keer kwamen we ook nog 2 flinke palingen tegen! Eén in een beeld van een kabouter op het dak (±50cm) die heel stiekem zijn kop uit het gat van het beeld stak. Zodra ik mijn lamp er op hield draaide hij zich om en verstopte hij zich. Als ik de lamp dan even weg deed kwam hij weer terug. Ook onder het luik in het voordek zat een dikke paling van ook minstens een meter. De eerste keer dat ik een paling helemaal in het vrije zag! Na het wrakje hetzelfde touw weer gevolgd, alleen nu de andere kant op. Daar kwamen we “de bus” tegen die we voorbij zouden zwemmen als mijn buddy niet zo goed had opgelet. Hier zaten een stuk of 5 leuke baarsjes op, maar verder zat er weinig leven. Dat was het einde van de duik waarna we snel om gingen kleden en naar huis toe mochten 
Was het bij mijn vorige duik nog heerlijk warm buiten, en het water zo’n 29°C, dan was dat mijn eerste duik weer in Nederland wel anders!
De voorspellingen waren niet optimaal, het zou namelijk vies koud worden buiten. Ondanks het feestje gisteravond ben ik vanochtend toch met frisse zin in de auto gestapt om vanuit Almelo naar het altijd mooie Woudfennen te rijden. Eerst nog even langs huis natuurlijk om mijn duikmateriaal op te halen. Zonder kun je natuurlijk niet duiken.
Helaas iets te snel, waardoor ik net wat minder voorzichtig was dan normaal. Ik zette mijn fles met uitrusting neer, en draaide me even om, om mijn computer en kompas in de auto te leggen. Op datzelfde moment zag ik in mijn ooghoeken de fles omvallen, maar voor ik kon reageren lag de fles al om, en werd de 1ste trap half van de kraan geslagen! Een boel herrie van de ontsnappende lucht en een grote wolk waren het gevolg. In de eerste instantie wist ik niet hoe ik moest reageren, maar heb toen toch de kraan dichtgedraaid. De kraan en de 1ste trap waren ondertussen helemaal bevroren. Stom stom stom stom! Domme l*l die ik ben, dat had heel anders kunnen aflopen!
Ondertussen alweer mooi wat duikjes verder; en allemaal in de Woudfennen. Voor de verandering nu eens ergens anders afgesproken. Het plan was om rond half 8 in Ruinerwold aanwezig te zijn. Toen ik de auto aan het inpakken was bedacht ik me ineens dat ik mijn fles nog niet gevuld had; SHIT!