Duik #10: En nu zonder zwembandjes

Zei ik zwembandjes? Ik bedoelde natuurlijk instructeur!

Zowel Jasper, mijn mede cursist, en ik hebben nu beide onze eerste ster gehaald, en dat betekend: Vrij zwemmen! Dus afgelopen woensdag gelijk afgesproken in de plas waar we onze opleiding gevolgd hebben.

Om zeven uur afgesproken. Toen ik aankwam had Jasper zijn pak al aan, en zijn set al opgebouwd. Snel snel dus 🙂

Eenmaal in het pak gehesen de set omgedaan richting het water. Al negen keer eerder gedaan, maar toch was het anders. Ondanks dat ik mijn brevet had, was ik toch vrij zenuwachtig. Alsof ik het voor het eerst ging autorijden zonder rij-instructeur.

Vinnen aan, handschoenen aan, bril op, en gaan! Doordat ik wat zenuwachtig was de eerste 2 meter helemaal vergeten te klaren. Een stukje omhoog en ook dat ging gelukkig nog prima.

Eenmaal bij de bodem baalde ik van het zicht, want dat was ronduit slecht. Toen ik nog eens beter keek merkte ik dat het niet het water was wat zo troebel was, maar dat mijn bril helemaal beslagen was. In de haast vergeten in mijn bril te spugen, dus die besloeg binnen een paar seconden. Een beetje water erin, en ook dat probleem was weer opgelost 😀

Ons plan was om vanaf de kant eerst naar het platform te zwemmen. En hoever we ook zwommen, een platform konden we niet vinden. Wel heel veel andere dingen: Een flitspaal, kabouter, stoeltjes, een auto… maar geen platform. Omdat we beiden geen idee hadden waar we waren maar een opstijging gemaakt. Eenmaal boven hadden we het gelijk door. We waren er volledig langsheen gezwommen, en waren al véél verder dan we moesten!

Omgekeerd, en weer richting het platform. Halverwege ineens een snoek vlak naast me: gaaf! Gelijk Jasper aangetikt, maar die zag hem niet, en had geen idee waar ik het over had… Jammer!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.